Shloka 12
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
नवनीतं यथा दध्नो मलयाच्चन्दनं यथा,ब्रह्म! जैसे दहीसे मक्खन, मलयपर्वतसे चन्दन, वेदोंसे आरण्यक और ओषधियोंसे अमृत निकाला गया है, उसी प्रकार आपने यह कथारूपी अमृत निकालकर रखा है
Janamejaya uvāca: navanītaṃ yathā dadhno malayāc candanaṃ yathā, vedebhya āraṇyakaṃ yathauṣadhībhyo 'mṛtaṃ yathā, tathā tvayā brahman kathāmṛtam uddhṛtya nihitaṃ.
ജനമേജയൻ പറഞ്ഞു—തൈരിൽ നിന്ന് വെണ്ണ, മലയപർവതത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദനം, വേദങ്ങളിൽ നിന്ന് ആരണ്യകങ്ങൾ, ഔഷധികളിൽ നിന്ന് അമൃതം എങ്ങനെ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്നുവോ, അതുപോലെ, ഹേ ബ്രഹ്മൻ, നിങ്ങൾ കഥാരൂപ അമൃതത്തിന്റെ സാരം എടുത്ത് ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
True instruction is the distilled essence: as butter, sandalwood, Āraṇyakas, and nectar represent what is most valuable after refinement, so the sage’s narration is praised as the concentrated, life-giving essence of dharma conveyed through story.
Janamejaya addresses a Brahmin sage with reverence, commending him for extracting and presenting the ‘nectar’ of teaching in the form of kathā (sacred narrative), using a chain of familiar metaphors of extraction and refinement.