Shloka 46
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
अथोवाच नहुषः सर्व मां शक्रोपभुक्तमुपस्थितमृते शचीमिति स एवमुकक््त्वा शचीसमीपमगमदुवाचैनां सुभगे5हमिन्द्रो देवानां भजस्व मामिति तं शची प्रत्युवाच प्रकृत्या त्वं धर्मवत्सल: सोमवंशोद्धवश्व नाहसि परपत्नीधर्षणं कर्तुमिति,कुछ कालके पश्चात् नहुषने देवताओंसे कहा--*इन्द्रके उपभोगमें आनेवाली अन्य सारी वस्तुएँ तो मेरी सेवामें उपस्थित हैं। केवल शची मुझे नहीं मिली हैं।! ऐसा कहकर वे शचीके पास गये और उनसे बोले--'सौभाग्यशालिनि! मैं देवताओंका राजा इन्द्र हूँ। मेरी सेवा स्वीकार करो।” शचीने उत्तर दिया--'महाराज! आप स्वभावसे ही धर्मवत्सल और चन्द्रवंशके रत्न हैं। आपको परायी स्त्रीपर बलात्कार नहीं करना चाहिये”
atha uvāca nahuṣaḥ: sarvaṃ māṃ śakropabhuktam upasthitam ṛte śacīm iti. sa evam uktvā śacī-samīpam agamad uvāca ca enāṃ: subhage, ahaṃ indro devānāṃ, bhajasva mām iti. taṃ śacī pratyuvāca: prakṛtyā tvaṃ dharmavatsalaḥ somavaṃśodbhavaś ca; na arhasi para-patnī-dharṣaṇaṃ kartum iti.
കുറെക്കാലത്തിന് ശേഷം നഹുഷൻ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു—“ശക്രൻ അനുഭവിച്ചിരുന്ന എല്ലാം ഇപ്പോൾ എന്റെ അധീനത്തിലാണ്; ശചി മാത്രം എനിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടില്ല.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൻ ശചിയുടെ സമീപം ചെന്നു—“സുഭഗേ! ഞാൻ ദേവന്മാരുടെ രാജാവായ ഇന്ദ്രൻ; എന്റെ സഹവാസം സ്വീകരിക്ക” എന്നു പറഞ്ഞു. ശചി മറുപടി പറഞ്ഞു—“മഹാരാജാ! നിങ്ങൾ സ്വഭാവത്തിൽ ധർമ്മവത്സലനും സോമവംശത്തിന്റെ രത്നവുമാണ്; മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ അപമാനിച്ച് ബലാൽസംഗം ചെയ്യുന്നത് നിങ്ങള്ക്ക് യോജിച്ചതല്ല.”
तास्त्वाष्ट उवाच क्व गमिष्यथास्यतां तावन्मया सह श्रेयो भविष्यन्तीति