Shloka 2
Atithi’s Direction to the Nāga-sage Padma at Naimiṣa (अतिथ्युपदेशः—नैमिषे पद्मनागोपाख्यानप्रस्तावः)
श्रीभगवानुवाच हन्त ते वर्तयिष्यामि पुराणं पाण्डुनन्दन । आत्मतेजोद्धवं पार्थ शृणुष्वैकमना मम,श्रीभगवान् बोले--पाण्डुनन्दन! कुन्तीकुमार! अपने तेजके उद्धवका प्राचीन वृत्तान्त मैं तुम्हें हर्षपूर्वक बताऊँगा। तुम एकचित्त होकर मुझसे सुनो
śrībhagavān uvāca: hanta te vartayiṣyāmi purāṇaṃ pāṇḍunandana | ātma-tejoddhavaṃ pārtha śṛṇuṣvaika-manā mama ||
ശ്രീഭഗവാൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ പാണ്ഡുനന്ദന, വരിക; ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു പുരാതന വൃത്താന്തം പറയാം—ആത്മതേജസ് എങ്ങനെ ഉദ്ഭവിച്ച് പ്രകടമാകുന്നു എന്ന്. ഹേ പാർഥ, ഏകാഗ്രചിത്തനായി എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical instruction as a sacred narration: true understanding of dharma begins with attentive, single-minded listening, and the subject to be taught concerns the origin and manifestation of one’s inner spiritual power (tejas) arising from the self.
The speaker (Śrī Bhagavān) turns to Arjuna—addressing him affectionately as Pāṇḍunandana and Pārtha—and announces that he will recount an ancient account. He asks Arjuna to listen with full concentration, signaling the start of a didactic story about the emergence of inner radiance.