Shloka 253
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
स्निग्धगम्भीरया वाचा प्रहर्षणकरी विभो । “हम बारंबार यही सोचते थे कि हमें श्रीनारायणदेवका दर्शन कैसे प्राप्त होगा? तदनन्तर व्रतकी समाप्ति होनेपर हमें हर्ष प्रदान करनेवाली किसी शरीररहित वाणीने स्नेहपूर्ण गम्भीर स्वरसे इस प्रकार कहा--
snigdha-gambhīrayā vācā praharṣaṇakarī vibho | “vayaṃ bāraṃbāraṃ yad eva cintayāmaḥ—kathaṃ naḥ śrī-nārāyaṇa-devasya darśanaṃ prāpsyati? tadanantaram vratasyāvasāne naḥ harṣaṃ pradāyinī kācid aśarīrā vāk snigdhena gambhīreṇa svarenaivam uvāca—”
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഹേ വിഭോ! ‘ശ്രീനാരായണദേവന്റെ ദർശനം ഞങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ ലഭിക്കും?’ എന്നു ഞങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിന്തിച്ചു. തുടർന്ന് വ്രതം സമാപിച്ചപ്പോൾ, ഹർഷം പകരുന്ന ഒരു ശരീരരഹിത വാണി സ്നേഹപൂർണ്ണവും ഗൗരവമുള്ളതുമായ സ്വരത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു—
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Persistent longing for divine vision, supported by disciplined observance (vrata), culminates in grace—here symbolized by a divine, bodiless voice that responds at the completion of the vow.
Bhishma narrates that after they repeatedly wondered how to obtain Lord Narayana’s darśana, the vow ended and a disembodied voice, gentle yet grave, spoke to them—introducing the divine response that follows.