Shloka 30
अध्याय ३३१: नारायणकथा-प्रशंसा तथा नारदस्य श्वेतद्वीप-निवृत्ति एवं बदरी-आगमनम् | Chapter 331: Praise of the Nārāyaṇa Narrative; Nārada’s Return from Śvetadvīpa and Arrival at Badarī
अध्यात्मरतिरासीनो निरपेक्षो निरामिष: । आत्मनैव सहायेन यश्चरेत् स सुखी भवेत्,जो अध्यात्मविद्यामें अनुरक्त, कामनाशून्य तथा भोगासक्तिसे दूर है, जो अकेला ही विचरण करता है, वह सुखी होता है
adhyātma-ratir āsīno nirapekṣo nirāmiṣaḥ | ātmanāiva sahāyena yaś caret sa sukhī bhavet ||
അധ്യാത്മാനന്ദത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി, ബാഹ്യാശ്രയങ്ങളോട് നിരപേക്ഷനായി, വിഷയഭോഗങ്ങളുടെ ആകർഷണത്തിൽ നിന്ന് അകലെയായി, ആത്മാവിനെ തന്നേ സഹായി ആക്കി ഏകാകിയായി സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ—അവൻ തന്നെ സുഖി ആകുന്നു.
नारद उवाच
Educational Q&A
Happiness is grounded in inner absorption (adhyātma-rati), independence from external validation or support (nirapekṣa), and freedom from craving for sense-pleasures (nirāmiṣa). Living with the Self as one’s sole companion points to self-mastery and contentment rather than social or material dependence.
Nārada delivers an instruction in the Śānti Parva’s didactic setting, describing the marks of a spiritually mature person: inwardly established, desireless, untempted by enjoyment, and able to live and move through life relying on the Self—thereby attaining peace and happiness.