Shloka 236
Mahāvasu’s Fall by Speech-Error and Release through Devotion (अज-विवादः वसोः शापः विमोचनं च)
उपाध्यायं महाराज धर्ममेवानुचिन्तयन् । महाराज! वेद-वेदांगोंकी विस्तृत व्याख्याके ज्ञाता शुकदेवजीने धर्मका विचार करके बृहस्पतिको अपना गुरु बनाया
upādhyāyaṃ mahārāja dharmam evānucintayan | mahārāja! veda-vedāṅgāṃkī vistṛta-vyākhyāke jñātā śukadevājīne dharmakā vicār karke bṛhaspatiko apanā guru banāyā
മഹാരാജാവേ! ധർമ്മത്തെ മാത്രം അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ആചാര്യനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. വേദ-വേദാംഗങ്ങളുടെ വിശാല വ്യാഖ്യാനത്തിൽ പ്രഖ്യാതനായ ശുകദേവൻ ധർമ്മം ആലോചിച്ച് ബൃഹസ്പതിയെ തന്റെ ഗുരുവായി സ്വീകരിച്ചു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
One should choose and approach a guru after careful reflection on dharma; true authority in teaching is grounded in ethical discernment and deep scriptural understanding.
Bhīṣma, instructing the king, cites Śukadeva as an exemplar: despite his learning in the Vedas and Vedāṅgas, he deliberates on dharma and accepts Bṛhaspati as his preceptor.