Shloka 70
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
मा स्प्राक्षी: साधु जानीष्व स्वशास्त्रमनुपालय । कृतेयं हि विजिज्ञासा मुक्तो नेति त्वया मम । एतत् सर्व प्रतिच्छन्न॑ मयि नाहसि गूहितुम्
mā sprākṣīḥ sādhu jānīṣva svaśāstram anupālaya | kṛteyaṃ hi vijijñāsā mukto neti tvayā mama | etat sarvaṃ praticchannaṃ mayi nāhasi gūhitum |
എന്നെ സ്പർശിക്കരുത്. എന്റെ ആചാരത്തെ ഉത്തമവും കളങ്കരഹിതവും എന്നു അറിയുക; നിന്റെ ശാസ്ത്രം—സന്ന്യാസധർമ്മം—അചഞ്ചലമായി പാലിക്കുക. ‘ഈ രാജാവ് ജീവന്മുക്തനോ അല്ലയോ’ എന്നു എന്നെക്കുറിച്ച് അറിയാനായിരുന്നു നീ ഈ അന്വേഷണത്തിൽ പ്രവേശിച്ചത്. ആ ഉദ്ദേശം നിന്റെ ഉള്ളിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു; ഇനി അത് എന്നിൽ നിന്ന് ഒളിപ്പിക്കാൻ നിനക്കാവില്ല.
जनक उवाच
Educational Q&A
Janaka emphasizes disciplined adherence to one’s own dharma (here, the renunciant code) and insists on inner honesty: a seeker’s concealed motive—testing whether he is a jīvanmukta—should be brought into the open rather than hidden behind outward gestures.
A renunciant woman approaches King Janaka and attempts physical contact; Janaka stops her, affirms his spotless conduct, and directly names her unspoken purpose: she has come to examine whether he is liberated while still living, and he tells her she cannot keep that intention concealed.