Shloka 79
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
राजन! परमात्मा भिन्न है और जीवात्मा भिन्न; क्योंकि परमात्मा जीवात्माका आश्रय है; परंतु ज्ञानी संत-महात्मा उन दोनोंको एक ही देखते और समझते हैं ।। ते नैतन्नाभिनन्दन्ति पजचविंशकमच्युतम् । जन्ममृत्युभयाद् भीता योगा:सांख्याश्व काश्यप । षड्विंशमनुपश्यन्त: शुचयस्तत्परायणा:,कश्यपनन्दन! जन्म और मृत्युके भयसे डरे हुए योग और सांख्यके साधक भगवत्परायण हो शुद्ध भावसे छब्बीसवें तत्त्व परमात्माका दर्शन करते हुए जीवात्मा और परमात्माको एक समझते हैं और इस अभेद-दर्शनका सदा अभिनन्दन ही करते हैं
rājan! paramātmā bhinnaḥ ca jīvātmā bhinnaḥ; yasmāt paramātmā jīvātmano 'śrayaḥ; kintu jñāninaḥ santa-mahātmānaḥ tau ubhau ekam iva paśyanti ca manyante. te na etat nābhinandanti pañcaviṃśakam acyutam | janma-mṛtyu-bhayād bhītā yogāḥ sāṅkhyāś ca kāśyapa | ṣaḍviṃśam anupaśyantaḥ śucayas tat-parāyaṇāḥ ||
യാജ്ഞവൽക്യൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ! പരമാത്മാവ് വ്യത്യസ്തൻ, ജീവാത്മാവും വ്യത്യസ്തൻ; കാരണം പരമാത്മാവാണ് ജീവാത്മാവിന്റെ ആശ്രയം. എങ്കിലും ജ്ഞാനികൾ—സന്തന്മാരും മഹാത്മാക്കളും—അവരെ രണ്ടിനെയും ഏകമായിട്ടാണ് കാണുകയും ഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. അതിനാൽ, ഹേ കാശ്യപനന്ദനാ! ജനനമരണഭയത്തിൽ ഭീതരായ യോഗികളും സാംഖ്യരും ഇരുപത്തിയഞ്ചാം തത്ത്വത്തിൽ മാത്രം തൃപ്തരാകുന്നില്ല; ശുദ്ധഹൃദയരായി പരമാത്മപരായണരായി അവർ ഇരുപത്തിയാറാം തത്ത്വമായ പരമാത്മാവിനെ ധ്യാനദർശനത്തിൽ അനുഭവിച്ച്, ഈ അഭേദദർശനത്തിൽ നിരന്തരം ആനന്ദിക്കുന്നു।
याज़्ञवल्क्य उवाच