Shloka 26
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
किमत्र ब्रह्माण्यमृतं कि च वेद्यमनुत्तमम् । चिन्तयंस्तत्र चागत्य गन्धर्वो मामपृच्छत
kim atra brahmāṇy amṛtaṃ ki ca vedyam anuttamam | cintayaṃs tatra cāgatya gandharvo mām apṛcchata ||
“ഇവിടെ അമൃതവും അവിനാശിയും ആയ ബ്രഹ്മം ഏത്? അതുപോലെ അനുത്തമമായ ജ്ഞേയവസ്തു ഏത്?”—എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ ഒരു ഗന്ധർവ്വൻ വന്ന് എന്നോടു ചോദിച്ചു.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse frames the central Upaniṣadic-style inquiry: identifying the deathless reality (Brahman) and the highest object of knowledge. It emphasizes reflective questioning as the doorway to liberation-oriented wisdom.
Yājñavalkya reports that a Gandharva, contemplating profound questions about the immortal Brahman and the supreme knowable, approaches and questions him—setting up a dialogue on ultimate knowledge.