Shloka 39
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
न माता न पिता किंचित् कस्यचित् प्रतिपद्यते । दानपथ्यौदनो जनन््तु: स्वकर्मफलमश्रुते
na mātā na pitā kiñcit kasyacit pratipadyate | dānapathyau-dano jantuḥ svakarmaphalam aśnute ||
പരാശരൻ പറഞ്ഞു—പരലോകപഥത്തിൽ മാതാവിനോ പിതാവിനോ ആര്ക്കുവേണ്ടിയും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒന്നും ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ യാത്രയുടെ പാഥേയമാകുന്നത് സ്വന്തം ദാനം—ത്യാഗവും ദാനധർമ്മവും; ഓരോ ജീവിയും ഒടുവിൽ സ്വന്തം കർമ്മഫലമേ അനുഭവിക്കുന്നു.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Moral and spiritual responsibility is ultimately individual: even parents cannot transfer merit or guarantee one’s welfare beyond; one’s own charity/renunciation and one’s own actions determine the results one experiences.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation-oriented ethics, the sage Parāśara delivers a didactic statement emphasizing karma-phala (the fruition of one’s deeds) and presenting dāna (giving/tyāga) as the true ‘travel-provision’ for the post-mortem journey.