Shloka 14
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
जहाति दारांश्व॒ जहाति सम्पद: पदं च यान॑ विविधाश्ष या: क्रिया: । त्रिविष्टपे जातमतिर्यदा नर- स्तदास्य बुद्धिर्विषयेषु भिद्यते
jahāti dārān svaṁ jahāti sampadaḥ padaṁ ca yānāni vividhāś ca yāḥ kriyāḥ | triviṣṭape jātamatir yadā naraḥ tadāsya buddhir viṣayeṣu bhidyate ||
മനുഷ്യന്റെ മനസ് പരമസ്ഥാനത്തേക്ക്—സ്വർഗ്ഗശിഖരമായ ഉന്നത പദത്തിലേക്ക്—ഉണരുമ്പോൾ, അവന്റെ ബുദ്ധി വിഷയഭോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർപെടുന്നു. അപ്പോൾ അവൻ ഭാര്യാ-ഗൃഹബന്ധങ്ങൾ, ധനം, പദവി, വാഹനങ്ങൾ, നാനാവിധ ലോകകാര്യങ്ങൾ എന്നിവ ഉപേക്ഷിച്ച് മോക്ഷമാർഗത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നു।
पराशर उवाच
Educational Q&A
True aspiration for the highest good brings dispassion: the intellect withdraws from sense-objects, and one naturally relinquishes attachments to family ties, wealth, social rank, comforts, and habitual worldly activities.
Parāśara is instructing about the inner shift that occurs when a person becomes intent on the supreme goal: the mind turns away from worldly enjoyments, leading to voluntary renunciation of possessions and roles.