Shloka 11
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
मर्यादायां धर्मसेतुर्निबद्धो नैव सीदति । पुष्टस्रोत इवासक्त: स्फीतो भवति संचय:
maryādāyāṃ dharmasetur nibaddho naiva sīdati | puṣṭasrota ivāsaktaḥ sphīto bhavati saṃcayaḥ ||
പ്രാചീന മര്യാദകളുടെ പരിധികളിൽ ദൃഢമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ധർമ്മസേതു ഒരിക്കലും തകർന്നുവീഴുകയില്ല. നദിയിൽ ഉറച്ച അണക്കെട്ട് പ്രവാഹത്തെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തി നിലനിർത്തുന്നതുപോലെ, സ്ഥാപിതമായ സംയമം ധർമ്മത്തെ കാക്കുന്നു; അതിൽ നിന്നു ആസക്തിയില്ലാത്ത തപസ്സിന്റെ സഞ്ചയം വർധിക്കുന്നു।
पराशर उवाच
Educational Q&A
Dharma endures when it is anchored in established moral boundaries (maryādā). Such disciplined restraint prevents ethical collapse and allows spiritual merit/austerity (tapas) to accumulate and grow without selfish attachment.
Parāśara is instructing his listener using a vivid analogy: just as a strong dam within a river’s course does not break and helps sustain a robust flow, so a well-established ‘embankment’ of dharma, fixed in traditional norms, remains stable and fosters the growth of accumulated spiritual power.