Shloka 66
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
सर्वा रथगता: कन्या रथा: सर्वे चतुर्युजः । शतं शतं रथे नागा: पद्मिनो हेममालिन:,“वे सभी कन्याएँ अलग-अलग रथमें बैठी हुई थीं। प्रत्येक रथमें चार-चार घोड़े जुते हुए थे। हर एक रथके पीछे सोनेकी मालाओंसे विभूषित तथा मस्तकपर कमलके चिह्लोंसे अलंकृत सौ-सौ हाथी थे
sarvā rathagatāḥ kanyā rathāḥ sarve caturyujaḥ | śataṃ śataṃ rathe nāgāḥ padmino hemamālinaḥ ||
വായു പറഞ്ഞു— “ആ കന്യകളെല്ലാം രഥങ്ങളിൽ ഇരുന്നിരുന്നു. ഓരോ രഥവും നാല് കുതിരകൾ ചേർത്തതായിരുന്നു. ഓരോ രഥത്തിന്റെയും പിന്നിൽ ‘പദ്മിന’ വർഗ്ഗത്തിലെ നൂറു നൂറു ആനകൾ നടന്നു—സ്വർണ്ണമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവയും, തലയിൽ താമരചിഹ്നം ധരിച്ചവയും.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse primarily offers descriptive narration rather than direct moral instruction; implicitly, it highlights the cultural ideal of auspicious order and royal magnificence—where prosperity and careful arrangement (well-yoked chariots, auspiciously marked elephants) signify legitimacy, status, and the outward signs of a well-governed realm.
Vāyudeva describes a grand procession: maidens seated in separate chariots, each chariot drawn by four horses, and each accompanied by a large retinue of auspicious ‘Padmin’ elephants adorned with golden garlands and lotus emblems.