Shloka 6
Śreyas-nirdeśa (Discerning the Superior Good): Nārada–Gālava Saṃvāda
पितोवाच अधीत्य वेदान् ब्रह्मचर्येषु पुत्र पुत्रानिच्छेत् पावनाय पितृणाम् । अग्नीनाधाय विधिवच्चेष्टयज्ञो वन॑ प्रविश्याथ मुनिर्बुभूषेत्
pitovāca adhītya vedān brahmacaryeṣu putra putrān icchet pāvanāya pitṝṇām | agnīn ādhāya vidhivac ceṣṭayajño vanaṁ praviśyātha munir bubhūṣet ||
പിതാവ് പറഞ്ഞു—പുത്രാ! ആദ്യം ബ്രഹ്മചര്യാശ്രമത്തിൽ നിന്ന് വേദങ്ങൾ പഠിക്കണം; പിന്നെ പിതൃകളുടെ പാവനോദ്ധാരത്തിനായി ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് പുത്രസന്താനത്തെ ആഗ്രഹിക്കണം. വിധിപൂർവ്വം അഗ്നികളെ സ്ഥാപിച്ച് നിയമാനുസാരം അഗ്നിഹോത്രാദി കർമങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കണം. ഇങ്ങനെ യജ്ഞകർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി വാനപ്രസ്ഥാശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് മുനിവൃത്തിയിൽ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കണം.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
It lays out the normative progression of āśrama-dharma: study the Vedas in brahmacarya, fulfill ancestral and social obligations through household life (including begetting sons and maintaining sacred fires), and then transition to vānaprastha with a sage-like mode of living.
In Bhīṣma’s discourse on dharma, a father instructs his son on the proper life-course for a twice-born man: education and discipline first, ritual and progeny in householdership, and finally withdrawal to the forest for contemplative living.