Shloka 3
Śreyas-nirdeśa (Discerning the Superior Good): Nārada–Gālava Saṃvāda
द्विजाते: कस्यचित् पार्थ स्वाध्यायनिरतस्य वै । पुत्रो बभूव मेधावी मेधावी नाम नामतः,कुन्तीनन्दन! प्राचीनकालमें किसी स्वाध्यायपरायण ब्राह्मणके एक बड़ा मेधावी पुत्र उत्पन्न हुआ, जिसका नाम “मेधावी” ही था
dvijāteḥ kasyacit pārtha svādhyāya-niratasya vai | putro babhūva medhāvī medhāvī nāma nāmataḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— പാർത്ഥാ! പുരാതനകാലത്ത് സ്വാധ്യായത്തിൽ നിരതനായ ഒരു ദ്വിജന് അത്യന്തം ബുദ്ധിമാനായ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു; തന്റെ പ്രഖര മേധയുടെ പേരിൽ തന്നെ അവൻ ‘മേധാവി’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds svādhyāya (disciplined sacred study) as a foundational virtue: devotion to learning and recitation is presented as a dharmic excellence that shapes character and becomes the ground for exemplary conduct, introduced through the figure of the wise son, Medhāvī.
Bhishma begins an illustrative account addressed to Partha (Yudhishthira): he introduces a brahmin devoted to svādhyāya and the birth of his exceptionally intelligent son, whose very name, Medhāvī, reflects his renowned wisdom—setting up a moral narrative to follow.