Shloka 10
नारद-समङ्ग-संवादः — The Nārada–Samaṅga Dialogue on Fearlessness and Equanimity
विद्वान् सर्वेषु भूतेषु आत्मना सोपमो भवेत् | कृतकृत्यो विशुद्धात्मा सर्व त्यजति चैव ह
vidvān sarveṣu bhūteṣu ātmanā sopamo bhavet | kṛtakṛtyo viśuddhātmā sarvaṃ tyajati caiva ha ||
ജ്ഞാനി എല്ലാ ജീവികളോടും സ്വയംപോലെ സമഭാവം പുലർത്തണം. അങ്ങനെ സമദർശനം വളർത്തുമ്പോൾ അവൻ കൃതകൃത്യനായി, വിശുദ്ധചിത്തനായി, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും കളങ്കങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches ātma-upamya—treating all beings as oneself. This empathetic equality purifies the mind, completes one’s ethical striving, and leads to the abandonment of faults and harmful tendencies.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma after the war, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira on righteous conduct. Here he emphasizes a universal ethical stance: impartial regard for all beings as the basis for inner purity and freedom from दोष (faults).