Shloka 40
परिव्राजक-आचारः (Conduct of the Wandering Renunciant) — Mahābhārata, Śānti-parva 269
पन्थानो ब्रह्मणस्त्वेते एतै: प्राप्नोति यत्परम् तद् विद्वाननुबुद्धयेत मनसा कर्मनिश्चयम्
panthāno brahmaṇas tv ete etaiḥ prāpnoti yat param | tad vidvān anubuddhyeta manasā karma-niścayam ||
കപിലൻ പറഞ്ഞു—ഇവയാണ് ബ്രഹ്മപ്രാപ്തിയിലേക്കുള്ള പഥങ്ങൾ; ഇവയാൽ മനുഷ്യൻ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ജ്ഞാനി മനസ്സാൽ കർമ്മത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ നിർണ്ണയവും അതിന്റെ ഫലപരിണാമവും വ്യക്തമായി വിവേചിക്കണം. സർവ്വജീവികളോടും കരുണ, ക്ഷമ, ശാന്തി, അഹിംസ, സത്യം, ലാളിത്യം/സരളത, അദ്രോഹം, നിരഭിമാനം, ലജ്ജ, തിതിക്ഷ, ശമം—ഇവയാണ് പരബ്രഹ്മ-പരമാത്മപ്രാപ്തിയുടെ മാർഗങ്ങൾ.
कपिल उवाच
Educational Q&A
Ethical virtues are presented as concrete ‘paths’ to realizing Brahman; the wise should mentally discern the true nature and outcome of actions, aligning conduct with compassion, non-violence, truth, humility, forbearance, and self-restraint.
In the Shanti Parva’s instructional setting, Kapila is speaking as a teacher of liberation, summarizing the means to attain the Supreme and urging reflective discernment (manasā) about action (karma) and its decisive import (niścaya).