Shloka 25
परिव्राजक-आचारः (Conduct of the Wandering Renunciant) — Mahābhārata, Śānti-parva 269
नक्षत्राणीव धिष्ण्येषु बहवस्तारकागणा: । आनन्त्यमुपसम्प्राप्ता: संतोषादिति वैदिकम्
nakṣatrāṇīva dhiṣṇyeṣu bahavas tārakāgaṇāḥ | ānantyam upasamprāptāḥ santoṣād iti vaidikam |
കപിലൻ പറഞ്ഞു—ആകാശത്തിന്റെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ നക്ഷത്രസമൂഹങ്ങളെന്നപോലെ അനേകം താരാഗണങ്ങൾ ദൃശ്യമാകുന്നതുപോലെ, അനേകം ദ്വിജന്മാർ അനന്താവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കുന്നു. സന്തോഷം കൊണ്ടുതന്നെ അവർ ആ അനന്ത ലക്ഷ്യത്തെ എത്തുന്നു—ഇതാണ് വൈദിക നിഗമനം.
कपिल उवाच
Educational Q&A
Contentment (santoṣa) is presented as a decisive means for attaining the ‘infinite’ or ultimate state; Kapila frames this as a Vedic siddhānta, using the image of countless stars to suggest many beings reaching that goal.
Kapila is instructing his listener in a didactic passage of the Śānti Parva, offering a metaphor: as stars are seen spread across the sky, so many attain the highest end; he attributes their attainment to contentment and cites it as Vedic doctrine.