Shloka 2
परिव्राजक-आचारः (Conduct of the Wandering Renunciant) — Mahābhārata, Śānti-parva 269
शब्दब्रद्माणि निष्णात: परं ब्रह्माधिगच्छति । शरीरमेतत् कुरुते यद् वेदे कुरुते तनुम्
śabda-brahmāṇi niṣṇātaḥ paraṁ brahmādhigacchati | śarīram etat kurute yad vede kurute tanum ||
ശബ്ദബ്രഹ്മത്തിൽ (വേദത്തിൽ) നിഷ്ണാതനായവൻ പരബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. വേദാനുഷ്ഠാനത്തിലൂടെ അവൻ അന്തസ്സിനെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നുവോ, അതനുസരിച്ചാണ് ഈ ദേഹാവസ്ഥയും രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
कपिल उवाच
Educational Q&A
Mastery of the Vedic word (śabda-brahman) is presented as a disciplined means that can culminate in realization of the Supreme Brahman; inner formation through sacred learning and practice shapes one’s embodied life and spiritual capacity.
In the Śānti Parva’s didactic setting, Kapila is teaching about the relation between Vedic sound/learning and ultimate realization, emphasizing that spiritual practice is not merely intellectual: it forms the practitioner’s very embodied condition and readiness for higher knowledge.