Shloka 15
नारद–असित (देवल) संवादः — भूतप्रभवाप्यय, इन्द्रिय-गुण-विवेक, क्षेत्रज्ञ-तत्त्व
एवं विदित्वा सर्वार्थानारभेतेति वैदिकम् । नारभेतेति चान्यत्र नैछ्िकी श्रूयते श्रुति:
evaṁ viditvā sarvārthān ārabheteti vaidikam | nārabheteti cānyatra naiṣkikī śrūyate śrutiḥ ||
കപിലൻ പറഞ്ഞു—ഇങ്ങനെ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും അറിഞ്ഞ് കര്മ്മം ആരംഭിക്കണം—ഇതാണ് വൈദികമതം. എന്നാൽ മറ്റൊരിടത്ത് നൈഷ്ഠികമായ മറ്റൊരു ശ്രുതിയും കേൾക്കപ്പെടുന്നു; അത് കര്മ്മം ആരംഭിക്കരുതെന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നു.
कपिल उवाच
Educational Q&A
Kapila highlights a tension within scriptural discourse: one strand of Vedic teaching endorses undertaking action after proper understanding, while another śruti passage is cited as advocating non-initiation of action—pointing to the need for discernment about context, aim (dharma/artha/mokṣa), and the seeker’s stage of life.
In the Śānti Parva’s philosophical instruction, Kapila is presenting competing scriptural viewpoints to frame a discussion on whether liberation-oriented wisdom leads to engaged action (performed with understanding) or to renunciant non-engagement (refraining from initiating karma).