Shloka 25
कालनियमः शोकशमनं च
Kāla as Regulator; Pacification of Grief
यज्ञाय सृष्टानि धनानि धात्रा यज्ञाय सृष्ट: पुरुषो रक्षिता च । तस्मात् सर्व यज्ञ एवोपयोज्यं धनं न कामाय हित॑ प्रशस्तम्
yajñāya sṛṣṭāni dhanāni dhātrā yajñāya sṛṣṭaḥ puruṣo rakṣitā ca | tasmāt sarvaṁ yajña evopayojyaṁ dhanaṁ na kāmāya hitaṁ praśastam ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ധാതാവ് യജ്ഞത്തിനായിട്ടാണ് ധനം സൃഷ്ടിച്ചത്; യജ്ഞത്തിനായിട്ടാണ് മനുഷ്യനെ അതിന്റെ രക്ഷകനായി സൃഷ്ടിച്ചതും. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ധനവും യജ്ഞത്തിലും പവിത്രകർമ്മങ്ങളിലും വിനിയോഗിക്കണം; വെറും ഭോഗത്തിനായി ധനം ചെലവിടുന്നത് ഹിതകരമല്ല, പ്രശംസനീയവുമല്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wealth is presented as divinely intended for yajña—i.e., sacred duty, offering, and welfare-oriented action—rather than for private indulgence; ethical use of resources is measured by dharmic purpose, not by pleasure.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vaiśampāyana reports a teaching that frames human life as stewardship: the Creator makes wealth and appoints humans as its protectors so that it may be directed toward sacrificial and righteous works.