Shloka 24
कालनियमः शोकशमनं च
Kāla as Regulator; Pacification of Grief
अत्र गाथां यज्ञगीतां कीर्तयन्ति पुराविद: । त्रयीमुपाश्रितां लोके यज्ञसंस्तरकारिकाम्
atra gāthāṁ yajñagītāṁ kīrtayanti purāvidaḥ | trayīm upāśritāṁ loke yajñasaṁstarakārikām ||
ഇവിടെ പുരാതനപരമ്പര അറിയുന്നവർ യജ്ഞത്തിൽ ഋത്വിക്കുകൾ പാടിയ ഒരു ഗാഥ പാരായണം ചെയ്യുന്നു. അത് ത്രിവേദാശ്രിതമായതും ലോകത്തിൽ യജ്ഞത്തിന്റെ പ്രതിഷ്ഠയും മര്യാദയും സ്ഥാപിച്ചു നിലനിർത്തുന്നതുമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു; അതുകൊണ്ട് പഴയ ആചാരജ്ഞർ ഇത്തരമവസരങ്ങളിൽ അതിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉച്ചരിക്കുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse asserts that sacrificial practice (yajña) is validated and sustained by the authority of the three Vedas (trayī). Tradition-bearers preserve this authority by reciting an inherited gāthā at appropriate ritual moments, emphasizing continuity, legitimacy, and right order in religious action.
Vaiśampāyana introduces a traditional gāthā associated with sacrifice. He notes that ancient lore-knowers recite it, describing it as Veda-based and as something that establishes the standing of yajña in the world—setting up the quotation or discussion that follows.