Shloka 73
Gṛhastha-vṛtti and Niyama: Models of Householder Livelihood and Discipline (गृहस्थवृत्ति-नियमाः)
एतैर्वर्धयते तेज: पाप्मानं चापकर्षति । जो ब्राह्मण हर्ष, मद और क्रोधसे रहित है, उसे कभी दुःख नहीं उठाना पड़ता है। दान, वेदाध्ययन, यज्ञ, तप, लज्जा, सरलता और इन्द्रियसंयम--इन सदगुणोंसे ब्राह्मण अपने तेजकी वृद्धि और पापका नाश करता है
etair vardhayate tejaḥ pāpmānaṃ cāpakarṣati | yo brāhmaṇaḥ harṣa-mada-krodha-se rahitaḥ sa kadācid duḥkhaṃ na anubhavati | dāna-vedādhyayana-yajña-tapaḥ-lajjā-saralatā-indriya-saṃyamaiḥ sadguṇaiḥ brāhmaṇaḥ sva-tejasaḥ vṛddhiṃ karoti pāpasya ca nāśaṃ karoti ||
ഈ സദ്ഗുണങ്ങളാൽ തേജസ് വർധിക്കുകയും പാപം അകറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഹർഷം, അഹങ്കാരമദം, ക്രോധം എന്നിവയിൽ നിന്നു വിമുക്തനായ ബ്രാഹ്മണന് ഒരിക്കലും ദുഃഖം സഹിക്കേണ്ടിവരില്ല. ദാനം, വേദാധ്യയനം, യജ്ഞം, തപസ്സ്, ലജ്ജ, ലാളിത്യമില്ലാത്ത നേര്മ, ഇന്ദ്രിയസംയമം—ഇവയാൽ ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ അന്തർപ്രഭ വർധിപ്പിക്കുകയും പാപം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Cultivating specific virtues—charity, Vedic study, sacrifice, austerity, modesty, simplicity, and sense-restraint—builds inner tejas (spiritual-moral radiance) and removes pāpman (sin). Freedom from elation, pride, and anger is presented as a condition for avoiding suffering.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vyāsa instructs on dharma and inner discipline, describing the qualities by which a brāhmaṇa purifies himself, increases spiritual potency, and diminishes sin.