Shloka 61
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
राजन! आपने स्वयं यहाँ आकर मुझसे जपके फलकी याचना की है और मैंने उसे आपके लिये दे दिया है; अतः आप उसे ग्रहण करें और सत्यपर डटे रहें ।। नायं लोको5स्ति न परो न च पूर्वान् स तारयेत् । कुत एव जनिष्यांस्तु मृषावादपरायण:
rājan! āpane svayaṃ iha āgatya mayā japasya phalasya yācanāṃ kṛtavān asi, mayā ca tat tava kṛte dattam; ataḥ tvaṃ tad gṛhāṇa satye ca tiṣṭha. na ayaṃ loko 'sti na paraḥ, na ca pūrvān sa tārayet; kuta eva janiṣyāṃs tu mṛṣāvāda-parāyaṇaḥ?
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു—രാജാവേ! നീ തന്നേ ഇവിടെ വന്ന് എന്നോടു ജപഫലം യാചിച്ചു; ഞാൻ അത് നിനക്കു നൽകി. അതുകൊണ്ട് അത് സ്വീകരിച്ച് സത്യത്തിൽ दृഢമായി നിലകൊൾ. അസത്യത്തിൽ പരായണനായവന് ഈ ലോകവും ഇല്ല, പരലോകവും ഇല്ല; അവൻ പിതൃന്മാരെയും പോലും തരിക്കാനാവില്ല—അപ്പോൾ ഇനി ജനിക്കാനിരിക്കുന്ന സന്തതികളുടെ ക്ഷേമം എങ്ങനെ നേടിക്കൊടുക്കും?
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Truthfulness is presented as a foundational dharma: one who clings to false speech loses both worldly and otherworldly good and cannot even benefit ancestors—so integrity in speech is essential for personal, familial, and social welfare.
A brāhmaṇa reminds a king that the king personally requested and received the merit (phala) of the brāhmaṇa’s japa. Having granted it, the brāhmaṇa urges the king to accept it properly and to remain steadfast in truth, warning that devotion to lying destroys one’s prospects in this life and the next.