Shloka 26
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
धर्म उदाच अलं देहे मनः कृत्वा त्यक्त्वा देह सुखी भव । गच्छ लोकानरजसो यत्र गत्वा न शोचसि,धर्म बोले--मुने! शरीरमें मनको आसक्त रखना ठीक नहीं है। तुम देह त्यागकर सुखी हो जाओ। उन रजोगुणरहित निर्मल लोकोंमें जाओ, जहाँ जाकर फिर तुम्हें शोक नहीं करना पड़ेगा
dharma uvāca—alaṃ dehe manaḥ kṛtvā tyaktvā dehaḥ sukhī bhava | gaccha lokān arajaso yatra gatvā na śocasi ||
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു—മുനേ, ദേഹത്തിൽ മനസ്സിനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത് മതി. ദേഹാഭിമാനം ഉപേക്ഷിച്ച് ശാന്തി പ്രാപിക്ക. രജോഗുണത്തിന്റെ ധൂളി ഇല്ലാത്ത നിർമ്മല ലോകങ്ങളിലേക്കു പോകുക; അവിടെ എത്തിയാൽ പിന്നെ ദുഃഖം ഉണ്ടാകില്ല.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Dharma instructs the seeker to stop clinging to bodily identity and to cultivate detachment; by renouncing fixation on the body and moving toward a stainless, passion-free state (arajas), one reaches a condition where grief no longer arises.
In a didactic dialogue within Śānti Parva, Dharma addresses a brāhmaṇa/ascetic, urging him to abandon attachment to the body and to seek higher, purified realms of being—described as free from rajas—where sorrow is transcended.