Shloka 17
धर्मसूक्ष्मे त्यागप्रधान्यविचारः
Subtle Dharma and the Primacy of Renunciation
वेदवादानतिक्रम्य शास्त्राण्यारण्यकानि च । विपाट्य कदलीस्तम्भं सारं ददृशिरे न ते,उन्होंने वेदोंके सम्पूर्ण वाक््यों तथा शास्त्रों और बृहदारण्यक आदि वेदान्तग्रन्थोंको भी पढ़ लिया, परंतु जैसे केलेके खम्भेको फाड़नेसे कुछ सार नहीं दिखायी देता, उसी प्रकार उन्हें इस जगत्में सार वस्तु नहीं दिखायी दी
Yudhiṣṭhira uvāca | vedavādān atikramya śāstrāṇy āraṇyakāni ca | vipāṭya kadalī-stambhaṃ sāraṃ dadṛśire na te ||
വേദവാദങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച് ശാസ്ത്രങ്ങളും ആരണ്യകങ്ങളും പഠിച്ചിട്ടും, വാഴത്തണ്ടു പിളർത്തിയാൽ ഉറച്ച സാരം കാണാനാകാത്തതുപോലെ, ഈ ലോകത്തിൽ അവർക്കു യാതൊരു സാരഭൂതത്വവും ദൃശ്യമാകുകയില്ലായിരുന്നു।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Mere textual mastery and debate about the Vedas, even alongside study of śāstras and Āraṇyakas, can still fail to yield realization of the ‘sāra’ (true essence). The verse warns that learning without inner discernment may reveal only emptiness—like a banana trunk that has no hard pith.
Yudhiṣṭhira reflects on certain learned people: despite extensive scriptural study, they remain unable to find any substantial meaning or stable reality in worldly life. He illustrates their experience with a vivid simile—splitting a banana stem and finding no core.