Shloka 33
जनक-राज्ञः मौण्ड्य-परिव्रज्या-विवादः
Janaka’s Renunciation Questioned; Discourse on Dāna and Detachment
त्रयीं च नाम वार्ता च त्यक्त्वा पुत्रान् व्रजन्ति ये । त्रिविष्टब्धं च वासश्र प्रतिगृह्नन्त्यबुद्धयः,“बहुत-से मूर्ख मनुष्य तीनों वेदोंके अध्ययन, इनमें बताये गये कर्म, कृषि, गोरक्षा, वाणिज्य तथा अपने पुत्रोंका परित्याग करके चल देते हैं और त्रिदण्ड एवं भगवा वस्त्र धारण कर लेते हैं
trayīṃ ca nāma vārtā ca tyaktvā putrān vrajanti ye | trivisṭabdhaṃ ca vāsaś ca pratigṛhṇanty abuddhayaḥ ||
അർജുനൻ പറഞ്ഞു—പല മൂഢർ ത്രയീ (മൂന്നു വേദങ്ങളുടെ) പഠനവും ജീവിതത്തിലെ ധർമ്മസമ്മത വൃത്തികളും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; പുത്രന്മാരെയും വരെ വിട്ട് പുറപ്പെടുന്നു. പിന്നെ അവിവേകത്തോടെ ത്രിദണ്ഡവും കാഷായവസ്ത്രവും—സന്ന്യാസത്തിന്റെ ബാഹ്യചിഹ്നങ്ങൾ—ധരിക്കുന്നു.
अजुन उवाच
Educational Q&A
External symbols of ascetic life—such as the triple staff and ochre robe—do not constitute true renunciation. Abandoning Vedic study and rightful responsibilities (including family and livelihood) without inner wisdom is portrayed as folly; discernment and dharmic grounding are essential.
Arjuna speaks critically about people who prematurely or ignorantly adopt the appearance of a renunciant. He contrasts outward abandonment (leaving Vedic learning, work, and even sons) with the need for genuine understanding, implying that mere costume and departure do not equal spiritual attainment.