Shloka 14
Ākiṃcanya–Tyāga Upadeśa
The Instruction on Non-ownership and Renunciation
दिव्यपुष्पान्वितं श्रीमत् पितामहसभोपमम् | त॑ दृष्टवा गौतम: प्रीतो मन:कान््तमनुत्तमम्,ब्रह्माजीकी सभाके समान शोभा पानेवाला वह वृक्ष दिव्य पुष्पोंसे सुशोभित था। उस परम उत्तम मनोरम वटवृक्षको देखकर गौतमको बड़ी प्रसन्नता हुई
divyapuṣpānvitam śrīmat pitāmahasabhopamam | taṁ dṛṣṭvā gautamaḥ prīto manaḥkāntam anuttamam ||
ദിവ്യപുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കൃതവും ശ്രീസമ്പന്നവും പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്)യുടെ സഭയെപ്പോലെ ശോഭിക്കുന്നതുമായ ആ പരമോത്തമ, ഹൃദയഹാരിയായ വടവൃക്ഷം കണ്ടപ്പോൾ ഗൗതമൻ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how contact with the sacred—here symbolized by a divinely blossoming, splendid tree likened to Brahmā’s assembly—naturally uplifts the mind, producing joy and reverence, which support dharmic disposition and inner refinement.
Bhīṣma describes Gautama encountering a wondrous, radiant tree adorned with celestial flowers. Its grandeur is compared to the hall of the Grandsire (Brahmā). On seeing it, Gautama becomes deeply pleased.