Shloka 17
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
काषायवसनाश्रान्ये श्मश्रुला हीनिषेविण: । विद्वांसश्वैव शान्ताश्न मुक्ता: सर्वपरिग्रहै:
arjuna uvāca | kāṣāyavasanāś cānye śmaśrulā hīniṣevinaḥ | vidvāṃsaś caiva śāntāś ca muktāḥ sarvaparigrahaiḥ ||
അർജുനൻ പറഞ്ഞു— ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്: ശാന്തരും സംയമികളും, കാഷായവസ്ത്രധാരികളും, താടി-മീശയുള്ളവരും, അല്പാഹാരികളും, സർവ്വപരിഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നും വിമുക്തരുമായി തോന്നുന്ന പണ്ഡിതന്മാരും പോലും ധനാഭിലാഷം പുലർത്തുന്നു.
अजुन उवाच
Educational Q&A
External signs of renunciation—ochre robes, austerity, learning, and even apparent freedom from possessions—do not by themselves guarantee inner detachment; the subtle desire for wealth can persist unless craving is truly uprooted.
Arjuna raises a reflective doubt within the Shanti Parva discourse: he observes that even those who appear to be ideal ascetics and wise men may still harbor longing for wealth, highlighting the difficulty of conquering desire.