Shloka 35
Adhyāya 159 — Dāna–Dakṣiṇā, Āpaddharma Measures, and Prāyaścitta Classifications
धर्मप्रियांस्तानू सुमहानु भावान् दान्तो5प्रमत्तश्न॒ समर्चयेथा: । दैवात् सर्वे गुणवन्तो भवन्ति शुभाशुभे वाक्प्रलापास्तथान्ये,तात! जो लाभमें हर्षसे फूल नहीं उठते, हानिमें व्यथित नहीं होते, ममता और अहंकारसे शून्य हैं, जो सर्वदा सत्त्वगुणमें स्थित और समदर्शी होते हैं, जिनकी दृष्टिमें लाभ- हानि सुख-दुःख, प्रिय-अप्रिय तथा जीवन-मरण समान हैं, जो सुदृढ़ पराक्रमी, आध्यात्मिक उन्नतिके इच्छुक और सत्त्वमय मार्ममें स्थित हैं, उन धर्मप्रेमी महानुभावोंकी तुम सावधान और जितेन्द्रिय रहकर सेवा-सत्कार करो। ये सब महापुरुष स्वभावसे ही बड़े गुणवान् होते हैं। शुभ और अशुभके विषयमें उनकी वाणी यथार्थ होती है। दूसरे लोग तो केवल बातें बनानेवाले होते हैं
bhīṣma uvāca | dharmapriyāṁs tān ū su-mahānubhāvān dānto 'pramattaś ca samarcayethāḥ | daivāt sarve guṇavanto bhavanti śubhāśubhe vāk-pralāpās tathānye, tāta |
ആത്മസംയമത്തോടും നിരന്തര ജാഗ്രതയോടും കൂടി ആ ധർമ്മപ്രിയ, അതിമഹാനുഭാവന്മാരെ സേവിച്ച് ആദരിക്കണം. ദൈവവിധിയാൽ (സ്വഭാവത്താലും) അവർ ഗുണസമ്പന്നരാണ്; ശുഭാശുഭങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവരുടെ വാക്കുകൾ സത്യവും വിശ്വസനീയവും; മറ്റുള്ളവർ വെറും ശൂന്യപ്രലാപം മാത്രം ചെയ്യുന്നു.
भीष्म उवाच