Shloka 147
Tapas, Tīrtha, and Moral Rehabilitation (Śānti-parva 148)
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि आपद्धर्मपर्वणि लुब्धकोपरतौ सप्तचत्वारिंशदधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi āpaddharmaparvaṇi lubdhakoparatau saptacatvāriṃśad-adhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
ഇങ്ങനെ ശ്രീമഹാഭാരതത്തിലെ ശാന്തിപർവ്വാന്തർഗതമായ ആപദ്ധർമ്മപർവ്വത്തിൽ വേട്ടക്കാരന്റെ ഉപരതി (ഹാനികരമായ ആചരണത്തിൽ നിന്ന് വിരമിക്കൽ) വിഷയമായ നൂറ്റി നാൽപ്പത്തേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The colophon signals the chapter’s ethical focus: even in distress (āpaddharma), one should move toward restraint and the cessation of harmful conduct—here framed as the hunter’s ‘uparati,’ i.e., desisting from violence and wrongdoing.
This is the closing formula of the text, marking the completion of the chapter within Śānti Parva’s Āpaddharma section, and identifying its topic as the hunter’s cessation (lubdhakoparati).