Shloka 17
शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
देववंशान् पितृवंशान् ब्रह्मवंशांश्व शाश्वतान् | संत्यज्य मूढा वर्तन्ते ततो यान्त्यश्रुतीपथम्,देवसमूह और पितृसमूहोंका यजन तथा ब्रह्मवंश (वेद-शास्त्र आदिके स्वाध्यायद्वारा ऋषि-मुनियों)-की तृप्ति--ये तीन ही सनातन मार्ग हैं। जो मूर्ख इनका परित्याग करके और किसी मार्गसे चलते हैं, वे वेदविरुद्ध पथका आश्रय लेते हैं
devavaṁśān pitṛvaṁśān brahmavaṁśāṁś ca śāśvatān | saṁtyajya mūḍhā vartante tato yānty aśrutīpatham ||
ദേവവംശങ്ങളെ യജിച്ച് ആദരിക്കൽ, പിതൃവംശങ്ങളെ തർപ്പണം ചെയ്ത് തൃപ്തിപ്പെടുത്തൽ, വേദസ്വാധ്യായം വഴി ഋഷി-ബ്രഹ്മവംശത്തെ പോഷിക്കൽ—ഇവയാണ് സനാതനമായ മൂന്നു മാർഗങ്ങൾ. ഇവ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു വഴിയിൽ മോഹത്തോടെ നടക്കുന്നവർ ശ്രുതി(വേദ)വിരുദ്ധ പഥത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു।
अजुन उवाच
Educational Q&A
Dharma is upheld by sustaining three perennial obligations: reverence to the gods (deva-yajña), reverence to the ancestors (pitṛ-yajña), and preservation of the Vedic-ṛṣi tradition through study and transmission (brahma-yajña). Abandoning these leads to conduct that is outside Śruti, i.e., lacking Vedic sanction.
Arjuna articulates a normative standard of right conduct: he identifies the traditional triad of duties that maintain cosmic, familial, and intellectual-spiritual continuity, and warns that rejecting them results in a non-Śruti (non-Vedic) path.