Shloka 7
Śalya’s Consecration as Senāpati and Kṛṣṇa’s Counsel to Yudhiṣṭhira (शल्यस्य सेनापत्यभिषेकः)
ततो दुर्योधन: स्थित्वा रथे रथवरोत्तमम् । सर्वयुद्धविभावज्ञमन्तकप्रतिमं युधि
tato duryodhanaḥ sthitvā rathe rathavarottamam | sarvayuddhavibhāvajñam antakapratimaṃ yudhi | tam abhyetya ātmajastubhyaṃ aśvatthāmānam abravīt ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ നിന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനൻ ഉത്തമമായ രഥത്തിൽ നിലകൊണ്ട് അശ്വത്ഥാമാവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു. അശ്വത്ഥാമാവ് യുദ്ധത്തിന്റെ എല്ലാ ഭേദങ്ങളും അറിയുന്നവൻ; സമരത്തിൽ അന്തകനെപ്പോലെ ഭയങ്കരൻ. അവന്റെ സമീപം ചെന്ന ദുര്യോധനൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, amid war, leaders seek security through the most formidable warriors; it implicitly raises an ethical tension: admiration for destructive prowess can eclipse reflection on dharma, making alliance and power appear more urgent than moral restraint.
Sañjaya reports that Duryodhana mounts his excellent chariot, goes to Aśvatthāmā—renowned for mastery of warfare and terrifying in combat—and begins to speak to him, setting up a request or counsel involving Aśvatthāmā’s participation.