Shloka 43
Chapter 59: Baladeva’s Censure, Keśava’s Restraint, and Yudhiṣṭhira’s Moral Accounting
तस्यावहासस्य फलमप्य त्वं समवाप्नुहि | “खोटी बुद्धिवाले मूर्ख! तूने पहले मुझे “बैल, बैल” कहकर और एक वस्त्रधारिणी रजस्वला द्रौपदीको सभामें लाकर जो हमलोगोंका उपहास किया था तथा हम सबके प्रति कटुवचन सुनाये थे, उस उपहासका फल आज तू प्राप्त कर ले”
tasyāvahāsasya phalam apy adya tvaṃ samavāpnuhi | “khoṭī-buddhi-vāle mūrkha! tvayā pūrvaṃ māṃ ‘baila, baila’ iti uktvā ca eka-vastra-dhāriṇīṃ rajasvalāṃ draupadīṃ sabhāṃ nītvā asmākaṃ upahāsaḥ kṛtaḥ, sarveṣu asmāsu ca kaṭu-vacanāni uktāni; tasya upahāsasya phalaṃ adya tvaṃ prāpnuhi”
ഇപ്പോൾ ആ പരിഹാസത്തിന്റെ ഫലം നീ അനുഭവിക്ക. കുബുദ്ധിയുള്ള മൂഢനേ! മുമ്പ് നീ എന്നെ ‘കാള, കാള’ എന്നു വിളിച്ച് പരിഹസിച്ചു; ഒറ്റവസ്ത്രധാരിണിയായി, രജസ്വലയായ ദ്രൗപദിയെ സഭയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന് ഞങ്ങളെയെല്ലാം കാഴ്ചവസ്തുവാക്കി, എല്ലാവർക്കുമേൽ കഠിനവാക്കുകൾ ചൊരിഞ്ഞു. ഇന്ന് ആ അപമാനത്തിന്റെയും പരിഹാസത്തിന്റെയും ഫലം ഏറ്റുകൊൾക.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic moral causality: public humiliation, cruel speech, and ridicule—especially against the vulnerable—return as consequences. Ethical failure in speech and conduct becomes a cause of later suffering.
Sanjaya reports a denunciation in which the speaker reminds an opponent of earlier insults and the outrage of bringing Draupadi into the assembly in a state of indignity, declaring that the time has come to reap the result of that past mockery.