Shloka 41
शल्यस्य सेनापत्याभ्युपगमः | Śalya’s Acceptance of Command
घटमाना मदर्थेडस्मिन् हता: शूरा जनाधिपा: । शेरते लोहिताक्ताड़्ा: संग्रामे शरविक्षता:,“कितने ही वीर नरेश मेरी विजयके लिये यथाशक्ति चेष्टा करते हुए बाणोंसे क्षत-विक्षत हो मारे जाकर रक्तरंजित शरीरसे संग्रामभूमिमें सो रहे हैं
ghaṭamānā madarthe 'smin hatāḥ śūrā janādhipāḥ | śerate lohitāktāṅgāḥ saṅgrāme śaravikṣatāḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— ഈ യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ കാര്യം നിമിത്തം യഥാശക്തി പരിശ്രമിച്ച് പല വീരരാജാക്കന്മാരും വധിക്കപ്പെട്ടു. അമ്പുകളാൽ കീറിപ്പൊളിഞ്ഞും രക്തം പുരണ്ടുമുള്ള ശരീരങ്ങളോടെ അവർ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കിടക്കുന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the moral weight of kings seeking victory through war: even when warriors act with loyalty and valor, the outcome is bloodshed and death, reminding the listener that triumph is purchased at a grave human cost.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that many heroic rulers, fighting earnestly for his side’s success, have been killed; their arrow-torn, blood-smeared bodies now lie on the battlefield.