Shloka 28
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
तस्यास्तु चरणौ वद्रनिर्ददाह भगवान् स्वयम् | न च तस्या मनोदु:खं स्वल्पमप्यभवत् तदा,भगवान् अग्निने स्वयं ही उसके दोनों पैरोंको जला दिया, तथापि उस समय उसके मनमें थोड़ा-सा भी दुःख नहीं हुआ
tasyāstu caraṇau vajranirdadāha bhagavān svayam | na ca tasyā manoduḥkhaṃ svalpam apy abhavat tadā ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഭഗവാൻ സ്വയം വജ്രസമമായ അഗ്നിയാൽ അവളുടെ ഇരുകാലുകളും ദഹിപ്പിച്ചു; എങ്കിലും അപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ അല്പമെങ്കിലും ദുഃഖം ഉണ്ടായില്ല।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights inner steadiness: when the mind is anchored in dharma and devotion, even severe bodily pain need not generate mental suffering.
Vaiśampāyana narrates that a divine figure (Bhagavān) personally scorches a woman’s feet with a thunderbolt-like burning, yet she remains mentally untroubled, showing extraordinary endurance and composure.