Shloka 20
तत्परा शुचिसंवीता पावके समधिश्रयत् । अपचदू राजशार्दूल बदराणि महाव्रता,राजन! तदनन्तर शौचाचारसे सम्पन्न उस तपस्विनीने थकावटसे रहित हो मौनभावसे उन फलोंको आगपर चढ़ा दिया। नृपश्रेष्ठ! फिर वह महाव्रता कुमारी बड़ी तत्परताके साथ उन बेरके फलोंको पकाने लगी
tatparā śucisaṃvītā pāvake samadhiśrayat | apacadū rājaśārdūla badarāṇi mahāvratā ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—രാജശാർദൂലാ! ശുചിത്വം ധരിച്ച് കര്മ്മത്തില് തത്പരയായ ആ മഹാവ്രത കന്യ മൗനമായി ഫലങ്ങളെ അഗ്നിയില് വെച്ചു. നൃപശ്രേഷ്ഠാ! പിന്നെ അവള് സ്ഥിരമായ പരിശ്രമത്തോടെ ബദര (ഇലന്ത) ഫലങ്ങള് വേവിക്കാന് തുടങ്ങി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights śauca (cleanliness/purity) and disciplined action: even a simple act like preparing food is performed with restraint, silence, and conscientious purity, reflecting dharmic conduct.
A vowed maiden, maintaining purity and focus, places jujube fruits on the fire and cooks them diligently; the narrator addresses the king with the epithet ‘tiger among kings’ while describing her disciplined preparation.