Shloka 126
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
तच्च सर्व यथाभूतं भविष्यति वरानने । 'सुव्रते! मैं जानता हूँ तुम बड़ी उग्र तपस्या कर रही हो। कल्याणि! सुमुखि! जिस उद्देश्यसे तुमने यह अनुष्ठान आरम्भ किया है और तुम्हारे हृदयमें जो संकल्प है, वह सब यथार्थरूपसे सफल होगा
tac ca sarvaṃ yathābhūtaṃ bhaviṣyati varānane | suvrate! ahaṃ jānāmi tvaṃ baḍī ugratapas yā kar rahī ho | kalyāṇi! sumukhi! yas uddeśyena tvayā etad anuṣṭhānam ārabdhaṃ, tathā tava hṛdaye yaḥ saṅkalpaḥ, tat sarvaṃ yathārtharūpeṇa saphalaṃ bhaviṣyati |
ഹേ വരാനനേ! ഇതെല്ലാം യഥാർത്ഥമായി അങ്ങനെ തന്നെയാകും. ഹേ സുവ്രതേ! നീ ഘോരതപസ്സ് അനുഷ്ഠിക്കുന്നുവെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. ഹേ കല്യാണി, സുമുഖി! ഏത് ലക്ഷ്യത്താൽ നീ ഈ നിയമം ആരംഭിച്ചുവോ, നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഏത് സംकल्पം നിലകൊള്ളുന്നുവോ—അതെല്ലാം സത്യമായി സഫലമാകും.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse affirms that sincere austerity (tapas) and a truthful inner resolve (saṅkalpa), undertaken with disciplined observance (anuṣṭhāna), bear fruit. It emphasizes moral causality: steadfast intention aligned with dharma is promised fulfillment.
The narrator Vaiśampāyana reports a reassurance addressed to a woman performing intense austerities. She is told that her purpose in beginning the observance and the resolve in her heart will be successfully realized, exactly as intended.