Shloka 79
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
वक्त्रैर्ननाविधैयें तु शूणु ताउज्जनमेजय । कूर्मकुक्कुटवकत्रा श्नव शशोलूकमुखास्तथा
vaktrair nānāvidhaiḥ ye tu śṛṇu tān ujjana-mejaya | kūrma-kukkuṭa-vaktrāḥ śvāna-śaśolūka-mukhās tathā ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— “ഹേ ജനമേജയ! നാനാവിധ മുഖങ്ങളുള്ള അവരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുക—ചിലർക്കു കൂർമവും കോഴിയും പോലെയുള്ള മുഖങ്ങൾ; മറ്റുചിലർക്കു നായ, മുയൽ, മൂങ്ങ എന്നിവ പോലെയുള്ള വായുകൾ.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahābhārata’s use of extraordinary and unsettling imagery to convey the moral and psychological atmosphere of war—where disorder, fear, and ominous signs accompany adharma and impending destruction.
Vaiśampāyana continues describing strange beings with various animal-like faces, addressing King Janamejaya directly, as part of a larger account of ominous or terrifying phenomena connected with the events of the war.