Shloka 46
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
सुवर्चसं महात्मानं तथैवाप्यतिवर्चसम्,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए
suvarcasaṃ mahātmānaṃ tathaivāpy ativarcasaṃ rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— അത്യന്തം ദീപ്തിയും മഹാത്മത്വവും ഉള്ള ആ പ്രഭു, രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും ആദിത്യന്മാരും ഇരട്ട അശ്വിനീകുമാരന്മാരും ചുറ്റിനിന്നു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that true eminence is recognized by alignment with cosmic powers: radiance (tejas) and lordship (prabhutva) are validated when the sustaining deities of the universe willingly attend and surround the worthy.
Vaiśampāyana describes a majestic figure—brilliant and great-souled—standing encircled by major classes of gods (Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvin twins), signaling a moment of divine acknowledgment and ceremonial attendance.