Shloka 34
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
परिघं च वर्ट चैव भीम॑ च सुमहाबलम् । दहतिं दहनं चैव प्रचण्डौ वीर्यसम्मतौ,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए
vaiśampāyana uvāca |
parighaṃ ca vartaṃ caiva bhīmaṃ ca sumahābalam |
dahatiṃ dahanaṃ caiva pracaṇḍau vīryasammatau |
rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ആ മഹാപ്രഭുവിന്റെ സമീപത്ത് പരിഘൻ, വടൻ, മഹാബലവാനായ ഭീമൻ, കൂടാതെ ദഹതി, ദഹനൻ—ഈ രണ്ടുപേരും പ്രചണ്ഡരും വീര്യപരാക്രമത്തിൽ പ്രസിദ്ധരുമായവർ—നിന്നിരുന്നു. ആ പ്രഭു രുദ്രന്മാർ, വസുക്കൾ, ആദിത്യന്മാർ, ഇരുവരായ അശ്വിനീകുമാരന്മാർ എന്നിവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, സമവേത ദേവസമൂഹത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ മഹാശോഭയോടെ വിരാജിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents power as legitimate when it is harmonized within a larger moral and cosmic order: many mighty forces stand in disciplined attendance around a higher authority, implying that strength gains meaning when aligned with dharma rather than used as isolated aggression.
Vaiśampāyana describes a majestic gathering in which formidable beings—named figures like Parigha, Varta, Bhīma, Dahati, and Dahana—along with divine groups (Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvins) surround and attend a central ‘Lord,’ emphasizing a solemn, awe-filled assembly of powers.