Shloka 29
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
जयशब्दं तथा चक्रुर्देवा: सर्वे सवासवा: । गन्धर्वा यक्षरक्षांसि मुनय: पितरस्तथा,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए
jayāśabdaṃ tathā cakrur devāḥ sarve savāsavāḥ | gandharvā yakṣarakṣāṃsi munayaḥ pitaras tathā | rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനോടുകൂടി എല്ലാ ദേവന്മാരും ജയഘോഷം മുഴക്കി. ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, മുനിമാർ, പിതൃക്കൾ എന്നിവരും ആനന്ദിച്ചു. രുദ്രന്മാർ, വസുക്കൾ, ആദിത്യന്മാർ, ഇരട്ട അശ്വിനികൾ എന്നിവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ആ പ്രഭു എല്ലാടവും പരിവൃതനായി നിന്നു—ശക്തിയാൽ മാത്രമല്ല, സമുച്ചിതമായ ആദരവുമാണ് ലോകക്രമത്തെ ഉറപ്പിക്കുന്നതെന്നപോലെ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how rightful power is affirmed through harmony with cosmic and moral order: the gods and revered beings collectively acclaim the central Lord, suggesting that true authority is recognized by the wider dharmic cosmos, not established by violence alone.
A great celestial gathering erupts in a victory shout. Gods, sages, ancestral spirits, and various divine classes stand around the ‘Prabhu,’ who is depicted as encircled by major divine groups (Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvins), marking a moment of exaltation and public divine endorsement.