Shloka 47
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
अन्निहोत्रैस्ततस्तेषां क्रियमाणैर्महात्मनाम् । अशोभत सरिच्छेष्ठा दीप्यमानै: समन्तत:,चारों ओर प्रकाशित हुए उन महात्माओंद्वारा किये जानेवाले यज्ञसे सरिताओंमें श्रेष्ठ सरस्वतीकी बड़ी शोभा हो रही थी
agnihotraistatas teṣāṁ kriyamāṇair mahātmanām | aśobhata saricchreṣṭhā dīpyamānaiḥ samantataḥ ||
അനന്തരം ആ മഹാത്മാക്കൾ നിർവഹിച്ച അഗ്നിഹോത്രങ്ങളാൽ, ചുറ്റുമെങ്ങും ജ്വലിച്ച യാഗാഗ്നികളുടെ പ്രകാശത്തിൽ പ്രകാശിതയായി, നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ സരസ്വതി അതിവിശേഷം ശോഭിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the sustaining power of dharma through daily Vedic duty (agnihotra): righteous, disciplined action can create sanctity and order, making even the surrounding environment radiant and spiritually charged.
The narrator describes great-souled men performing agnihotra rites near the Sarasvatī; the river is portrayed as shining beautifully, lit all around by the sacrificial fires.