Shloka 37
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
प्राडुमुखं वै निववृते वृष्टिवाततहता यथा । उन तीर्थोंमें स्नान करके उन्होंने ऋषियोंके बताये अनुसार व्रत-उपवास आदि नियमोंका पालन किया। फिर सब प्रकारके दान करके तीर्थनिवासी मुनियोंको मस्तक नवाकर उनके बताये हुए मार्गसे वे पुन: उस स्थानकी ओर चल दिये
prāḍumukhaṃ vai nivavṛte vṛṣṭivātatahatā yathā |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—മഴയും കാറ്റും പ്രഹരിച്ചതുപോലെ സരസ്വതി കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് വീണ്ടും മടങ്ങി. ആ തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ബലരാമൻ ഋഷിമാർ ഉപദേശിച്ച വ്രതം, ഉപവാസം, നിയമ-സംയമങ്ങൾ എന്നിവ അനുഷ്ഠിച്ചു. പിന്നെ എല്ലാതരത്തിലും ദാനങ്ങൾ നൽകി, തീർത്ഥനിവാസികളായ മുനിമാർക്ക് ശിരസ്സുനമിച്ച്, അവർ കാണിച്ച വഴിയിലൂടെ വീണ്ടും പുറപ്പെട്ടു—പുയൽമഴ തള്ളിയ ജലധാരപോലെ സരസ്വതി വീണ്ടും കിഴക്കോട്ടു വളയുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക്. നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ മഹാത്മ ഋഷിമാരുടെ ദർശനം തേടി, ശ്വേതചന്ദനലേപിതനായ ഹലധാരി ബലരാമൻ ആ ശ്രേഷ്ഠ നദിയെ കണ്ടപ്പോൾ അത്ഭുതത്തിൽ മുങ്ങി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage foregrounds tīrtha-yātrā as a dharmic discipline: purification through bathing, self-restraint through vows and fasting, and social-ethical merit through generous giving—completed by humility and obedience to the guidance of sages.
Balarāma continues his pilgrimage along the Sarasvatī. After completing rites at various tīrthas and honoring resident ascetics with gifts, he follows the route indicated by the sages and returns eastward to behold the Sarasvatī’s notable bend, proceeding toward Naimiṣāraṇya to see the great ṛṣis there.