Shloka 36
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
इस प्रकार श्रीमह्ा भारत शल्यपववके अन्तर्गत गदापबव॑नें बलदेवजीकी तीरथ्थयात्राके प्रसंगमें त्रितका उपाख्यानविषयक छत्तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
kṛḍābhir vimalābhir yakṣāḥ krīḍanti vimalānanāḥ |
abhivādya munīṁs tān vai tatra tīrthanivāsinaḥ |
uddiṣṭamārgaḥ prayayau yatra bhūyaḥ sarasvatī ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ആ തീർത്ഥത്തിൽ നിർമ്മലമുഖങ്ങളായ, ഗൗരവർണ്ണമുള്ള സുന്ദര അപ്സരസ്സുകൾ ആലസ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് നിത്യവും പലവിധ ശുദ്ധവും മനോഹരവുമായ ക്രീഡകളിൽ രമിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആ തീർത്ഥത്തിൽ വസിക്കുന്ന മുനിമാരെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത്, അവർ നിർദേശിച്ച മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം മുന്നോട്ട് പോയി—സരസ്വതി വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക്.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in places of beauty and delight, the Mahābhārata frames right conduct as reverence (saluting the sages), purity (vimalā kṛḍā), and disciplined adherence to a proper path (uddiṣṭa-mārga). Sacred enjoyment is legitimized when grounded in respect and self-restraint.
The narrator describes a tīrtha where celestial beings engage in pure amusements. After paying respects to the resident sages, the traveler continues onward along the directed route to another point where the Sarasvatī is encountered again, marking progress in the pilgrimage itinerary.