Shloka 33
Dvaipāyana-hrade Duryodhanasya Māyā — Yudhiṣṭhirasya Dharmoktiḥ (Śalya-parva, Adhyāya 30)
स नो दास्यति सुप्रीतो धनानि बहुलान्युत । कि नो मांसेन शुष्केण परिक्लिप्टेन शोषिणा,“इससे अत्यन्त प्रसन्न होकर वे हमें बहुत धन देंगे। फिर हमें शरीरका रक्त सुखा देनेवाले इस सूखे मांसको ढोकर व्यर्थ कष्ट उठानेकी क्या आवश्यकता है?”
sa no dāsyati suprīto dhanāni bahulāny uta | ki no māṁsena śuṣkeṇa parikl̥iptena śoṣiṇā ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—“അവൻ നമ്മിൽ അത്യന്തം പ്രസന്നനായി നമുക്ക് ധാരാളം ധനം നൽകും. പിന്നെ ശരീരത്തിലെ രസം വറ്റിക്കുന്ന ഈ ഉണങ്ങിയ, മുറിച്ച മാംസം ചുമന്ന് വെറുതെ കഷ്ടപ്പെടേണ്ടതെന്ത്?”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the lure of reward can make people rationalize abandoning endurance and restraint; it implicitly critiques greed-driven thinking that treats bodily strain and moral cost as expendable when profit seems assured.
Sañjaya reports a speaker’s calculation: since a benefactor is expected to be very pleased and grant abundant wealth, they question the point of continuing to carry dried meat that causes physical depletion, framing the burden as needless suffering.