Shloka 56
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
कृपं शारद्वतं वीरं द्रौ्णिंच रथिनां वरम् । भोजं च कृतवर्माणं सहितान् शरविक्षतान्,उनके नाम इस प्रकार हैं--शरद्वानके पुत्र वीर कृपाचार्य, रथियोंमें श्रेष्ठ द्रोणकुमार अश्वत्थामा तथा भोजवंशी कृतवर्मा। ये सब लोग एक साथ थे और बाणोंसे क्षत-विक्षत हो रहे थे
kṛpaṃ śāradvataṃ vīraṃ drauṇiṃ ca rathināṃ varam | bhojaṃ ca kṛtavarmāṇaṃ sahitān śaravikṣatān ||
അവരുടെ പേരുകൾ ഇങ്ങനെ—ശരദ്വാന്റെ പുത്രനായ വീരൻ കൃപാചാര്യൻ, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണപുത്രൻ അശ്വത്ഥാമാവ്, ഭോജവംശജനായ കൃതവർമ്മൻ. അവർ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു; അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ ക്ഷതവിഛതരായി കിടന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the stark cost of war: even the most eminent warriors—teachers and champions alike—are reduced to suffering under arrows. It implicitly frames martial glory within the ethical gravity of violence and its consequences.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that three key Kaurava-side warriors—Kṛpa, Aśvatthāman, and Kṛtavarmā—are together on the battlefield and are being grievously wounded by volleys of arrows.