Shloka 5
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
ते हयाः प्रत्यपद्यन्त वसुधां विगतासव: । चरता लोकवीरेण प्रहता: सव्यसाचिना,रणभूमिमें विचरते हुए विश्वविख्यात वीर सव्यसाची अर्जुनके द्वारा मारे गये वे घोड़े और घुड़सवार प्राणहीन होकर पृथ्वीपर गिर पड़े
te hayāḥ pratyapadyanta vasudhāṁ vigatāsavaḥ | caratā lokavīreṇa prahatāḥ savyasācinā ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—യുദ്ധഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ലോകവിഖ്യാതനായ സവ്യസാചി അർജുനന്റെ പ്രഹാരത്തിൽ ആ കുതിരകൾ ജീവശ്വാസം വിട്ട് ഭൂമിയിൽ വീണുകിടന്നു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh moral reality of warfare: even non-combatants like horses perish when warriors fulfill their martial duty. It invites reflection on the cost of conflict and the inevitability of death within the kṣatriya sphere of action.
Sanjaya reports that Arjuna, moving about on the battlefield, strikes down enemy horses (and by implication their riders), causing them to fall lifeless to the ground.