Shloka 40
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
द्वैधायनवच: श्रुत्वा शिनेर्नप्ता कृताञ्जलि: । ततो मामब्रवीन्मुक्त्वा स्वस्ति संजय साधय,हाथ जोड़े हुए शिनिपौत्र सात्यकिने व्यासजीकी वह बात सुनकर मुझे कैदसे मुक्त करके कहा--'संजय! तुम्हारा कल्याण हो। जाओ, अपना अभीष्ट साधन करो”
dvaidhāyanavacaḥ śrutvā śiner naptā kṛtāñjaliḥ | tato mām abravīn muktvā svasti sañjaya sādhaya ||
ദ്വൈധായനൻ (വ്യാസൻ) പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് ശിനിയുടെ പൗത്രൻ സാത്യകി കൃതാഞ്ജലിയായി നിന്നു എന്നെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു— “സഞ്ജയാ, നിനക്കു മംഗളം. പോകുക—നിന്റെ അഭീഷ്ടം സാധിപ്പിക്കുക.”
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in wartime, dharma can be upheld through reverence to wise counsel and humane restraint—here shown by honoring Vyāsa’s words and releasing a captive messenger with a blessing.
After hearing Vyāsa (Dvaidhāyana), Sātyaki—Śini’s grandson—folds his hands respectfully, frees Sañjaya from captivity, and tells him to go safely and fulfill his mission.