Shloka 59
Śālva’s Elephant Assault and the Counterstroke (शाल्वस्य नागारूढाभ्यवहारः)
अल्पं च बलमेतेषां कृष्ण च भृशविक्षतौ,यदि सर्वेजत्र तिष्ठामो ध्रुवं नो विजयो भवेत् | “अब तो इनके पास बहुत थोड़ी सेना शेष रह गयी है और श्रीकृष्ण तथा अर्जुन भी अत्यन्त घायल हो चुके हैं, ऐसी दशामें यदि हम सब लोग साहस करके डटे रहें तो हमारी विजय अवश्य होगी
alpaṃ ca balam eteṣāṃ kṛṣṇau ca bhṛśa-vikṣatau | yadi sarve yatra tiṣṭhāmo dhruvaṃ no vijayo bhavet ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—“ഇപ്പോൾ അവരുടെ പക്കൽ വളരെ കുറച്ച് സൈന്യം മാത്രമേ ശേഷിക്കുന്നുള്ളൂ; ശ്രീകൃഷ്ണനും അർജുനനും അത്യന്തം പരിക്കേറ്റിരിക്കുന്നു. നാം എല്ലാവരും ഇവിടെ ധൈര്യത്തോടെ ഉറച്ചു നിന്നാൽ, നമ്മുടെ വിജയം തീർച്ചയായിരിക്കും.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the wartime ethic of steadfastness: when the opponent appears weakened, collective discipline and holding one’s position are presented as decisive. It also shows how perceptions of enemy vulnerability are used to strengthen morale and justify continued effort.
Sañjaya reports an assessment of the battlefield situation: the opposing side’s remaining force is described as small, and Kṛṣṇa and Arjuna as badly wounded. On that basis, he conveys the idea that if their side stands firm together at that point, victory will be assured.